Λεξικό Διατροφής

Σαρκοπενική Παχυσαρκία

25 Μαρτίου 2024
3843 Προβολές
9 λεπτά να διαβαστεί
sarkopeniki paxysarkia

Photo Source: www.canva.com

Παχυσαρκία

Η παχυσαρκία έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας παγκοσμίως, λόγω των ολοένα και πιο διαδεδομένων αλλαγών στον τρόπο ζωής που την προκαλούν. Θέτει πρωτοφανείς ατομικές, κοινωνικές και διεπιστημονικές ιατρικές προκλήσεις αυξάνοντας τον κίνδυνο για μεταβολικές νόσους, χρόνιες ανεπάρκειες οργάνων και καρκίνο.

Ενώ η μείωση της υπερβολικής λιπώδους μάζας παραμένει η θεμελιώδης παθογενετική θεραπεία για τα παχύσαρκα άτομα, οι σύνθετες μεταβολικές ανωμαλίες, ο καθιστικός τρόπος ζωής, καθώς και οι θεραπείες μείωσης του βάρους, μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο την ικανότητα διατήρησης της μυϊκής λειτουργίας και μάζας του οργανισμού, ιδίως όταν συνυπάρχουν χρόνιες νόσοι με την παχυσαρκία. Τα αναδυόμενα στοιχεία δείχνουν ότι η χαμηλή μυϊκή μάζα και ποιότητα έχουν ισχυρό αρνητικό προγνωστικό αντίκτυπο στα παχύσαρκα άτομα και μπορεί να οδηγήσουν σε αδυναμία, αναπηρία και αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα. Ωστόσο, η συνειδητοποίηση της σημασίας της διατήρησης του μυϊκού ιστού στην παχυσαρκία, είναι χαμηλή μεταξύ των κλινικών ιατρών και των επιστημόνων.

Λόγοι που οδηγούν στην ανάπτυξη της παχυσαρκίας

Η μείωση της οξειδωτικής ικανότητας ως αποτέλεσμα της σαρκοπενίας ή της μειωμένης μιτοχονδριακής λειτουργίας, μπορεί επίσης να συμβάλει στη συσσώρευση λίπους στο σώμα. Επιπλέον, ορμονικές αλλαγές, όπως η μείωση της αυξητικής ορμόνης και της έκκρισης τεστοστερόνης, η μειωμένη ανταπόκριση στις ορμόνες του θυρεοειδούς και η αντίσταση στη λεπτίνη, παρατηρούνται συνήθως με την ηλικία και θα μπορούσαν, μέσω διαφορετικών μηχανισμών, να συμβάλουν και αυτά στην ανάπτυξη της παχυσαρκίας.

Επιπολασμός παχυσαρκίας

Υπολογίστηκε ότι ο επιπολασμός της παχυσαρκίας στην Ευρώπη σε ενήλικες, ηλικίας 60 ετών και άνω, κυμαίνονταν από 20% έως 30% το 2015. Η παχυσαρκία προκαλείται από μια ανισορροπία μεταξύ της ενεργειακής πρόσληψης και της ενεργειακής δαπάνης. Ως εκ τούτου, η υψηλή θερμιδική πρόσληψη και τα χαμηλά επίπεδα σωματικής δραστηριότητας θα μπορούσαν να συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στην ανάπτυξη της παχυσαρκίας.

Τι είναι η σαρκοπενική παχυσαρκία;

Ο όρος σαρκοπενική παχυσαρκία έχει προταθεί για να προσδιορίσει την κατάσταση παχυσαρκίας σε συνδυασμό με χαμηλή σκελετική μυϊκή λειτουργία και μάζα, αλλά η χρήση του περιορίζεται σε μεγάλο βαθμό στον πληθυσμό των ηλικιωμένων ασθενών με ηλικίες άνω των 65 ετών.

Η σαρκοπενική παχυσαρκία αναφέρεται στη συνύπαρξη μια παθολογικής κατάστασης που ονομάζεται σαρκοπενία, μαζί με την παχυσαρκία. Ο όρος σαρκοπενία προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις "σάρκα" και "πενία" που σημαίνει απώλεια. 

Η γήρανση σχετίζεται στενά με τις αλλαγές στη σύσταση του σώματος. Τόσο η απώλεια σκελετικής μυϊκής μάζας όσο και η αύξηση του λιπώδους ιστού είναι κοινά χαρακτηριστικά που προκύπτουν με την γήρανση. Η σταδιακή μείωση της σκελετικής μυϊκής μάζας συνοδεύεται από απώλεια μυϊκής δύναμης και σωματικής απόδοσης, η οποία περιγράφεται και ως σαρκοπενία.

Που οφείλεται η ανάπτυξη της σαρκοπενίας;

  • Στα χαμηλά επίπεδα σωματικής δραστηριότητας.
  • Στην ανεπαρκή διατροφική πρόσληψη, η οποία μπορεί να οδηγήσει και στην παχυσαρκία.
  • Σε αλλαγές που σχετίζονται με την ηλικία, όπως ενδοκρινικές διαταραχές, μιτοχονδριακή δυσλειτουργία και νευροεκφυλιστικές ασθένειες, μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη σαρκοπενίας με την ηλικία. 

Sarcopenic Obesity eating

Σαρκοπενία και ηλικία

Ήδη από την ηλικία των 30 ετών, η σκελετική μυϊκή μάζα αρχίζει να μειώνεται, με πιο σημαντικές απώλειες μετά την ηλικία των 65 και 80 ετών. Η μέγιστη μάζα του λιπώδους ιστού μπορεί να παρατηρηθεί γύρω στην ηλικία των 65 ετών και χαρακτηρίζεται κυρίως από αύξηση της σπλαχνικής λιπώδους μάζας, η οποία συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με την ανάπτυξη παχυσαρκίας. Το αυξημένο σπλαχνικό λίπος είναι ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου για πολλές καταστάσεις υγείας, όπως ο διαβήτης τύπου ΙΙ, η ισχαιμική καρδιοπάθεια, η υπέρταση και ορισμένοι καρκίνοι, τα οποία συμβάλλουν σε μειωμένη ποιότητα ζωής και πρόωρη θνησιμότητα.

Ποια είναι η διάγνωση της;

Χρησιμοποιούνται διαφορετικές μέθοδοι για τον χαρακτηρισμό τόσο της σαρκοπενίας όσο και της παχυσαρκίας. Για παράδειγμα, η παχυσαρκία έχει οριστεί χρησιμοποιώντας τον δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ), τις μετρήσεις των πτυχών του δέρματος ή τη μάζα λίπους, ενώ η σαρκοπενία έχει οριστεί χρησιμοποιώντας τη μάζα των σκελετικών μυών, σε συνδυασμό με την δύναμη και/ή την μυική απόδοση.

Προκύπτουν λοιπόν κάποιες δυσκολίες με την διάγνωση της σαρκοπενικής παχυσαρκίας. Ενώ το σωματικό βάρος και ο ΔΜΣ παραμένουν σχετικά αμετάβλητοι με την αύξηση της ηλικίας, η μάζα των σκελετικών μυών μειώνεται και η (σπλαχνική) λιπώδης μάζα αυξάνεται. Η αποκλειστική χρήση του βάρους ή του ΔΜΣ για διαγνώσεις σαρκοπενικής παχυσαρκίας μπορεί επομένως να οδηγήσει σε παρερμηνεία της πάθησης. Πιθανώς, μπορεί να εφαρμοστούν εσφαλμένες μέθοδοι θεραπείας, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση της κατάστασης. Είναι σημαντικό ότι η διάγνωση της σαρκοπενικής παχυσαρκίας θα πρέπει πάντα να περιλαμβάνει έναν συνδυασμό μεθόδων, συμπεριλαμβανομένης της μέτρησης του σωματικού λίπους, της σκελετικής μυϊκής μάζας και ιδανικά και της μυϊκής δύναμης.

Επιπολασμός σαρκοπενικής παχυσαρκίας

Ο επιπολασμός της σαρκοπενικής παχυσαρκίας ποικίλλει ανάλογα με τις μεθόδους διάγνωσης που χρησιμοποιούνται. Χρησιμοποιώντας την διαγνωστική μέθοδο ακτίνων Χ διπλής ενέργειας (DXA), ο επιπολασμός της σαρκοπενικής παχυσαρκίας ήταν 2% μεταξύ ατόμων ηλικίας 60-69 ετών και 10% για άτομα άνω των 80 ετών. Κατά τη χρήση του δείκτη σκελετικών μυών (RSMI), το 8,9% των ανδρών και το 7,1% των γυναικών ήταν σαρκοπενικά παχύσαρκοι, ενώ υπολογίζοντας την άλιπη μάζα σώματος σε συνάρτηση με τον δείκτη μάζας σώματος (ΑΜΣ/ΔΜΣ), προέκυψαν διαφορετικά αποτελέσματα.

Αυτές οι διαφορές στα αποτελέσματα για την σαρκοπενική παχυσαρκία, οδηγούν σε δυσκολίες στη σύγκριση της αποτελεσματικότητας των στρατηγικών που στοχεύουν στην έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση της.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Η σαρκοπενική παχυσαρκία σχετίζεται με την αναπηρία, την μειωμένη λειτουργικότητα των μυών και του αναπνευστικού και νευρικού συστήματος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα συμπτωματολογία που προκαλεί καταστάσεις όπως:

  • Μειωμένη ικανότητα ισορροπίας και κίνησης με αποτέλεσμα την αύξηση των περιστατικών πτώσεων και καταγμάτων.
  • Δυσκολία καθημερινών δραστηριοτήτων που επιστρατεύουν τις μυικές ομάδες, λόγω μειωμένης μυϊκής κινητικότητας και ακαμψίας μυϊκών ινών.
  • Μειωμένη δύναμη και αντοχή των μυών, με αποτέλεσμα την μείωση τη ικανότητα βάδισης και αύξησης του κινδύνου αναπηρίας.
  • Αρθριτικά προβλήματα και οστεοπόρωση, ειδικά σε μεγαλύτερες ηλικίες.
  • Η παχυσαρκία είναι υπεύθυνη για την πρόκληση συστηματικής φλεγμονής χαμηλού βαθμού, ιδιαίτερα από το σπλαχνικό λίπος, το οποίο εκκρίνει αρκετές διαφορετικές προφλεγμονώδεις κυτοκίνες, όπως η ιντερλευκίνη-6 (IL-6) και ο παράγοντας TNF-α.
  • Η προκαλούμενη από την παχυσαρκία φλεγμονή χαμηλού βαθμού έχει επίσης τη δυνατότητα να οδηγήσει σε αρκετές καρδιαγγειακές και μεταβολικές επιπλοκές, όπως η αντίσταση στην ινσουλίνη.
  • Τέλος, η φλεγμονή και η αντίσταση στην ινσουλίνη έχουν διαφορετικές επιδράσεις στο μεταβολισμό των μυών, αναστέλλοντας όμως και οι δύο την πρωτεϊνοσύνθεση.

Ποιες οι επιπτώσεις της σαρκοπενικής παχυσαρκίας για την υγεία;

Είναι ενδιαφέρον ότι οι ηλικιωμένοι με χαμηλή σκελετική μυϊκή μάζα και δύναμη διατρέχουν 1,95 έως 2,62 φορές τον κίνδυνο να γίνουν παχύσαρκοι, σε σύγκριση με τους ηλικιωμένους με φυσιολογική σκελετική μυϊκή μάζα. Αυτό θα μπορούσε να εξηγηθεί από τους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη σαρκοπενίας και παχυσαρκίας, καθώς συχνά είναι παρόμοιοι. Φαίνεται λοιπόν πως οι δύο συνθήκες συχνά συνυπάρχουν και μπορούν να λειτουργήσουν συνεργιστικά.

Τόσο η σαρκοπενία όσο και η παχυσαρκία συνδέονται με μεταβολικές διαταραχές, αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα. Για αυτόν τον λόγο, φαίνεται ότι η σαρκοπενική παχυσαρκία μπορεί να έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο στις μεταβολικές ασθένειες και στην καρδιαγγειακή νοσηρότητα και θνησιμότητα από ό,τι, είτε μόνο η σαρκοπενία είτε η παχυσαρκία.

Έχει φανεί πως τα άτομα με σαρκοπενική παχυσαρκία έχουν αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν:

  • Υπεργλυκαιμία
  • Υπέρταση
  • Δυσλιπιδαιμία
  • Αντίσταση στην ινσουλίνη
  • Χαμηλότερη καρδιοαναπνευστική ικανότητα
  • Μεταβολικό σύνδρομο
  • Σακχαρώδης διαβήτης τύπου ΙΙ
  • Ορισμένες μορφές καρκίνου

Sarcopenic Obesity exercise

Ποια είναι η πιθανή θεραπευτική αντιμετώπιση;

Αρκετές μελέτες ασχολήθηκαν με τη θεραπεία της σαρκοπενίας σε ηλικιωμένους. Οι παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής, συμπεριλαμβανομένου του περιορισμού των θερμίδων και της σωματικής δραστηριότητας, που αποτελούνται από αερόβιες ασκήσεις και ασκήσεις αντίστασης, είναι οι ακρογωνιαίοι λίθοι της θεραπείας.

Επιπλέον, νέες, πολλά υποσχόμενες θεραπείες, όπως:

  • Φάρμακα απώλειας βάρους
  • Βαριατρική χειρουργική
  • Θεραπεία δόνησης σε ολόκληρο το σώμα
  • Ορμονική θεραπεία με χρήση τεστοστερόνης
  • Εκλεκτικοί ρυθμιστές υποδοχέων ανδρογόνων
  • Αναστολείς μυοστατίνης
  • Χρήση βιταμίνης Κ και μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων, έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί δοκιμαστικά για να αντιστρέψουν την απώλεια μυϊκής μάζας και δύναμης που σχετίζεται με την ηλικία, χωρίς ξεκάθαρο αποτέλεσμα.

Απαιτείται λοιπόν, περαιτέρω επιστημονική διερεύνηση. Αυτές οι προσεγγίσεις, αν και θεωρητικά σωστές, απαιτούν προσοχή, λόγω πιθανής βλάβης σε άλλους ιστούς του οργανισμού.

Τι μπορείτε να κάνετε διατροφικά για την σαρκοπενική παχυσαρκία; (Διεθνείς συστάσεις, συμβουλές, τρόφιμα)

Ο σχεδιασμός διατροφικών στρατηγικών για τη σαρκοπενική παχυσαρκία θα πρέπει να στοχεύει τόσο στη βέλτιστη πρόσληψη θρεπτικών συστατικών, ώστε να αυξηθεί η σκελετική μυϊκή μάζα ή να αποτραπεί η απώλεια της, όσο και στην απαραίτητη πρόσληψη ενέργειας για τη μείωση της περίσσειας λιπώδους μάζας.

Κίνδυνος υποθερμιδικών διαιτών

Οι υποθερμιδικές δίαιτες είναι δίαιτες περιορισμού της ενέργειας και στοχεύουν στην απώλεια σωματικού βάρους σε μικρό χρονικό διάστημα. Το πιο βέλτιστο και ασφαλές εύρος ενεργειακού περιορισμού για σαρκοπενικούς παχύσαρκους ηλικιωμένους είναι ένα ενεργειακό έλλειμμα περίπου 200–700 θερμίδων την ημέρα.

Υπάρχουν πολλά διαθέσιμα δεδομένα που δείχνουν ότι οι υποθερμιδικές δίαιτες είναι πολύ αποτελεσματικές για την απώλεια βάρους σε παχύσαρκους ηλικιωμένους. Ωστόσο, αν και μια δίαιτα περιορισμένης ενέργειας σε παχύσαρκους ηλικιωμένους οδηγεί σε απώλεια λιπώδους μάζας, αυτό συχνά συνοδεύεται και από απώλεια σκελετικής μυϊκής μάζας.

Ειδικά για τους σαρκοπενικούς παχύσαρκους ηλικιωμένους, η απώλεια της σκελετικής μυϊκής μάζας είναι εξαιρετικά επιζήμια για τη διατήρηση της ικανότητας τους να βαδίζουν ή να ανεβαίνουν σκάλες. Εκτός από τη συνοδευόμενη απώλεια σκελετικής μυϊκής μάζας με υποθερμιδικές δίαιτες, η αποκλειστική εστίαση στην έντονη απώλεια βάρους μπορεί επίσης να μειώσει την πρόσληψη απαραίτητων μικροθρεπτικών συστατικών, αλλά και την οστική πυκνότητα. Επομένως είναι εξαιρετικά ανεπιθύμητη.

Μια δίαιτα απώλειας βάρους σε αυτόν τον πληθυσμό θα πρέπει πάντα να επικεντρώνεται στη διατήρηση της μυϊκής μάζας και θα μπορούσε να συνδυαστεί με διατροφή υψηλής πρωτεΐνης σε συνδυασμό με κάποιο συμπλήρωμα μικροθρεπτικών συστατικών.

Είδος και ποσότητα επαρκούς πρωτεΐνης για την σαρκοπενική παχυσαρκία

Οι παχύσαρκοι ηλικιωμένοι μπορεί να έχουν υψηλότερες ανάγκες σε πρωτεΐνη σε σύγκριση με τους νεότερους αδύνατους ανθρώπους. Ως αποτέλεσμα, η συνιστώμενη πρόσληψη 0,8 γρ./κιλό σωματικού βάρους για υγιείς ενήλικες, μπορεί να μην είναι επαρκής για να καλύψει τις ανάγκες σε πρωτεΐνη σε μεγαλύτερους παχύσαρκους ενήλικες.

Για να διατηρηθεί και να ανακτηθεί η μυϊκή μάζα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας (>65 ετών), συνιστάται η διατροφική πρόσληψη πρωτεΐνης από 1,0 έως 1,2 γρ./κιλό σωματικού βάρους με ακόμη υψηλότερη πρόσληψη (1,2–1,5 γρ./κιλό σωματικού βάρους), ειδικά για άτομα που πάσχουν από χρόνιες παθήσεις.

Η πρωτεΐνη ορού γάλακτος, μια πρωτεΐνη που προέρχεται από το γάλα, έχει αποδειχθεί ότι παράγει την πρωτεϊνοσύνθεση μετά το φαγητό σε ηλικιωμένους άνδρες. Επιπλέον, η επίδραση των διαφορετικών πηγών πρωτεΐνης (φυτικών ή ζωικών) στην απώλεια λιπώδους μάζας, δεν έχει επιβεβαιωθεί πλήρως. Συνεπώς, περαιτέρω επιστημονική έρευνα είναι απαραίτητη.

Κατανομή πρωτεϊνικών γευμάτων ανα 3-4 ώρες

Μια πιο ομοιόμορφη κατανομή της διατροφικής πρόσληψης πρωτεϊνών μέσα στην ημέρα, δηλαδή κάθε 3 έως 4 ώρες, μπορεί να οδηγήσει σε υψηλότερα ποσοστά πρωτεϊνοσύνθεσης. Έχει φανεί πως σχετίζεται με καλύτερη σωματική απόδοση και αυξημένη σκελετική μυϊκή μάζα σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας. Επιπλέον, η αύξηση του αριθμού των γευμάτων ημερησίως, μπορεί να προκαλέσει κορεσμό, αποτρέποντας έτσι την υπερβολική πρόσληψη τροφής και, συνεπώς, να μειώσει τον κίνδυνο παχυσαρκίας.

Θα βοηθούσαν τα συμπληρώματα διατροφής στην σαρκοπενική παχυσαρκία;

Η χαμηλή πρόσληψη και η χαμηλή κατάσταση αρκετών μικροθρεπτικών συστατικών στον οργανισμό, έχουν συνδεθεί με την ανάπτυξη σαρκοπενίας σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας, αλλά και με την προσκόλληση σε δίαιτες απώλειας βάρους από παχύσαρκα άτομα.

Έχει προταθεί η στρατηγική της επαρκούς πρωτεϊνικής πρόσληψης μέσω της διατροφής, σε συνδυασμό με συμπλήρωμα βιταμίνης D. Η χαμηλή βιταμίνη D στον οργανισμό, έχει συσχετιστεί με την ανάπτυξη σαρκοπενίας.

Πράγματι, πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι ο συνδυασμός πρωτεΐνης ορού γάλακτος πλούσια σε λευκίνη, σε συνδυασμό με λήψη συμπληρώματος βιταμίνης D σε ημερήσιες δόσεις 800-1000 μονάδες (IU), θα μπορούσε να αυξήσει την πρωτεϊνική σύνθεση και τελικά να αυξήσει τη μυϊκή μάζα σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας. Αναφέρθηκε επίσης ότι αυτός ο συνδυασμός ήταν αποτελεσματικός και σε ενήλικες ηλικίας 35-65 ετών, αλλά και σε παχύσαρκους ηλικιωμένους.

  • Η λευκίνη αποτελεί απαραίτητο αμινοξύ για τον οργανισμό και θεωρείται ο πιο ισχυρός ενεργοποιητής της πρωτεινοσύνθεσης. Απαραίτητο θεωρείται ένα αμινοξύ που δεν μπορεί να το παράγει ο οργανισμός μας, και θα πρέπει να το προμηθευτούμε μέσα από την κατανάλωση τροφίμων ή συμπληρωμάτων διατροφής που το περιέχουν.
  • Από την άλλη, η βιταμίνη D μπορεί να συμβάλλει στην αύξηση της μυϊκής μάζας και της φυσιολογικής λειτουργίας των οστών, διατηρώντας την μυϊκή κατάσταση και προστατεύοντας από την οστεοπόρωση.

Sarcopenic Obesity doctor

Μικροθρεπτικά συστατικά

Μικροθρεπτικά συστατικά τα οποία φαίνεται να είναι πολλά υποσχόμενα στην πρόληψη και αντιμετώπιση της σαρκοπενίας και θα μπορούσαν να ληφθούν ως συμπλήρωμα:

  • Ω-3 λιπαρά οξέα
  • Μαγνήσιο
  • Σελήνιο
  • Ασβέστιο

Μικροθρεπτικά συστατικά τα οποία βρέθηκαν σε έλλειψη και φαίνεται να βοηθούν στην πρόληψη και αντιμετώπιση της παχυσαρκίας:

  • Βιταμίνες συμπλέγματος Β (κυρίως β6)
  • Βιταμίνη Ε
  • Βιταμίνη C
  • Ψευδάργυρος
  • Σελήνιο
  • Μαγνήσιο

Προτού λάβετε οποιοδήποτε συμπλήρωμα διατροφής από τα παραπάνω, θα πρέπει να συμβουλευτείτε τον διαιτολόγο και θεράπων ιατρό σας!

Ποια είναι η συμβολή της άσκησης στην σαρκοπενική παχυσαρκία;

Οι πιθανοί μηχανισμοί με τους οποίους η άσκηση μπορεί να προκαλέσει βελτίωση στις παραμέτρους της σαρκοπενίας και της παχυσαρκίας είναι πολυπαραγοντικοί. Η ενεργειακή δαπάνη από την άσκηση θα μπορούσε, σε συνδυασμό με μια κατάλληλη διατροφή, να συμβάλει σε χαμηλότερο ενεργειακό ισοζύγιο, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο για παχυσαρκία.

Επιπλέον, η άσκηση μπορεί να βελτιώσει τις σωματικές λειτουργικές παραμέτρους, όπως η δύναμη λαβής του χεριού, η ταχύτητα βάδισης, η ισορροπία και η αερόβια ικανότητα, τόσο σε σαρκοπενικούς όσο και σε παχύσαρκους πληθυσμούς. Τέλος, η άσκηση αποτελεί, μαζί με την σωστή διατροφική πρόσληψη, το κύριο αναβολικό ερέθισμα που οδηγεί στην πρωτεϊνοσύνθεση και θρέψη των μυών.

Είδος άσκησης

Η άσκηση με αντιστάσεις (βάρη) θεωρείται επί του παρόντος ως η πιο αποτελεσματική στρατηγική άσκησης για την αντιμετώπιση της σαρκοπενίας. Μπορεί να προκαλέσει μυϊκή υπερτροφία, να βελτιώσει την μυϊκή λειτουργία και να συντελέσει στην διατήρηση της μυϊκής μάζας και δύναμης, σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας.

Επιπλέον, η αερόβια προπόνηση θα μπορούσε να έχει ευεργετικά αποτελέσματα στην μείωση του σωματικού λίπους και στην βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής λειτουργίας, ειδικά σε συνδυασμό με την κατάλληλη διατροφική παρέμβαση. Επομένως, θεωρείται ως μια αποτελεσματική στρατηγική για την αντιμετώπιση της ανάπτυξης της παχυσαρκίας.

Με βάση τα παραπάνω ευρήματα, ο συνδυασμός ασκήσεων με αντιστάσεις και αερόβιας άσκησης, αποτελεί την σημαντικότερη στρατηγική για την αντιμετώπιση της σαρκοπενικής παχυσαρκίας.

Άλλοι αποτελεσματικοί τρόποι άσκησης μπορεί να είναι:

  • Ηλεκτρομυοδιέγερση (κυρίως για άτομα με μεγάλες δυσκολίες στην κίνηση)
  • Εκκεντρική άσκηση (χρησιμοποιείται σε ασθενείς κέντρων αποκατάστασης)

Ελπιδοφόρες μελλοντικές δράσεις σχετικά με την σαρκοπενική παχυσαρκία

Δεδομένου του ταχέως αυξανόμενου αντίκτυπου της σαρκοπενικής παχυσαρκίας στην υγεία των ηλικιωμένων των περισσότερων ανεπτυγμένων χωρών, η περαιτέρω επιστημονική έρευνα του συνεργιστικού μηχανισμού δράσης και παθοφυσιολογίας της σαρκοπενίας-παχυσαρκίας είναι απαραίτητη. Επιπλέον, συνεχίζει ο εντοπισμός αποτελεσματικών στρατηγικών και προγραμμάτων δημόσιας υγείας για την πρόληψη, την διάγνωση, την καθυστέρηση και τη θεραπεία της σαρκοπενικής παχυσαρκίας για εκατομμύρια ηλικιωμένους σε όλο τον κόσμο. Ήδη, η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Κλινικής Διατροφής και Μεταβολισμού (ESPEN) και ο Ευρωπαϊκός Σύλλογος Μελέτης της Παχυσαρκίας (EASO) αναγνωρίζουν και υποδεικνύουν την σαρκοπενική παχυσαρκία ως επιστημονική και κλινική προτεραιότητα.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Barazzoni, R., Bischoff, S., Boirie, Y., Busetto, L., Cederholm, T., Dicker, D., Toplak, H., Gossum, V.A., Yumuk, V. and Vettor, R. (2018). Sarcopenic Obesity: Time to Meet the Challenge. Karger Obesity Facts, vol. 11, issue 4, pp. 294-305, July. https://karger.com/ofa/article/11/4/294/239582/Sarcopenic-Obesity-Time-to-Meet-the-Challenge

Batsis, J.A. and Villareal, D.T., (2018). Sarcopenic obesity in older adults: aetiology, epidemiology and treatment strategies. Nature Reviews Endocrinology, vol. 14, pp. 513-537, July. https://www.nature.com/articles/s41574-018-0062-9

Choi, K.M. (2016). Sarcopenia and sarcopenic obesity. The Korean Journal of Internal Medicine, vol. 31, issue 6, pp. 1054-1060, November. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5094937/

Lee, D., Shook, R.P., Drenowatz, C. and Blair, S.N. (2016). Physical activity and sarcopenic obesity: definition, assessment, prevalence and mechanism. Future Science OA, vol. 2, issue 3, July. https://www.future-science.com/doi/full/10.4155/fsoa-2016-0028

Prado, C.M.M., Wells, J.C.K., Smith, S.R., Stephan, B.C.M. and Siervo, M. (2012). Sarcopenic obesity: A Critical appraisal of the current evidence. Clinical Nutrition, vol. 31, issue 5, pp. 583-601, October. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0261561412001331

Roh, E. and Choi, K.M. (2020). Health Consequences of Sarcopenic Obesity: A Narrative Review. Front. Endocrinol., vol. 11, May. https://www.frontiersin.org/journals/endocrinology/articles/10.3389/fendo.2020.00332/full

Stenholm, S., Harris, T.B., Rantanen, T., Visser, M., Kritchevsky, S.B., Ferrucci, L. (2009). Sarcopenic obesity - definition, etiology and consequences. Current Opinion in Clinical Nutrition and Metabolic Care., vol. 11, issue 6, pp. 693-700, January. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2633408/

Trouwborst, I., Verreijen, A., Memelink, R., Massanet, P., Boirie, Y., Weijs, P. and Tieland, M. (2018). Exercise and Nutrition Strategies to Counteract Sarcopenic Obesity. Nutrients, vol. 10, issue 5, May. https://www.mdpi.com/2072-6643/10/5/605

Wannamethee, S.G. and Atkins, J.L. (2015). Muscle loss and obesity: the health implications of sarcopenia and sarcopenic obesity. Proceedings of the Nutrition Society, vol. 74, issue 4, pp. 405-412, November. https://www.cambridge.org/core/journals/proceedings-of-the-nutrition-society/article/muscle-loss-and-obesity-the-health-implications-of-sarcopenia-and-sarcopenic-obesity/341488CFA64C62A63128209633F8A8BF

Zamboni, M., Mazzali, G., Fantin, F., Rossi, A. and Francesco, V.D. (2008). Sarcopenic obesity: A new category of obesity in the elderly. Nutrition, Metabolism and Cardiovascular Diseases, vol. 18, issue 5, pp. 388-395, June. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0939475307001858

Νικόλαος Σαμέλης
Νικόλαος Σαμέλης Διαιτολόγος – Διατροφολόγος

Ο Νικόλας Σαμέλης είναι Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, με πτυχίο Bachelor. Διαθέτει εργασιακή εμπειρία πάνω στο κομμάτι των καρδιοαναπνευστικών δοκιμασιών και των τεστ κοπώσεως. Αποτελεί μέλος της συντακτικής ομάδας του medNutrition.gr. Εργάζεται ανεξάρτητα ως διαιτολόγος στην Θεσσαλονίκη, ενώ συνεργάζεται με αρκετούς επαγγελματίες του ιατρικού τομέα. Είναι ο δημιουργός της ιστοσελίδας διατροφικού περιεχομένου fzindiet.gr.