Εισαγωγή
Παχυσαρκία
Η παχυσαρκία είναι μια χρόνια μεταβολική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από την υπερβολική συσσώρευση λιπώδους ιστού, η οποία επηρεάζει αρνητικά την υγεία και συνήθως ορίζεται από δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) 30 kg/m2 ή μεγαλύτερο.
Το πρόβλημα της παχυσαρκίας κλιμακώνεται, λόγω των μη βέλτιστων θεραπευτικών αποτελεσμάτων και της συσχέτισής της με συννοσηρότητες όπως το άγχος, οι καρδιαγγειακές παθήσεις και τα μεταβολικά σύνδρομα.
Παχυσαρκία και Υποθαλαμική ρύθμιση
Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι ο υποθάλαμος των ενηλίκων μπορεί να παράγει νέους νευρώνες. Η υπερβολική κατανάλωση λιπαρών τροφών (HFD) προκαλεί φλεγμονή και επηρεάζει αυτή τη διαδικασία, διαταράσσοντας τελικά τον έλεγχο του σωματικού βάρους.
Συνεπώς, αυτά τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη φαρμακολογικών παρεμβάσεων που θα μπορούν να ρυθμίσουν τη δραστηριότητα του υποθαλάμου και να βοηθήσουν στην αποκατάσταση της μεταβολικής ισορροπίας.
Βρομελίνη
Η βρομελίνη είναι ένα πρωτεολυτικό σύμπλεγμα ενζύμων που προέρχεται κυρίως από το στέλεχος του Ananas comosus, εμφανίζοντας αντιφλεγμονώδεις, αντιδιαβητικές, αντινεοπλασματικές και αντιρευματικές ιδιότητες .
Πώς δρα η Βρομελίνη κατά της Παχυσαρκίας
Οι δράσεις της κατά της παχυσαρκίας περιλαμβάνουν την καταστολή των λιπογενετικών γονιδίων και την επαγωγή της απόπτωσης σε ώριμα λιποκύτταρα, καθώς και τη βελτίωση του μεταβολισμού των λιπιδίων.
Σκοπός
Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση των επιδράσεων της βρομελίνης στα υποθαλαμικά νευροπεπτίδια και τους μεταβολικούς δείκτες σε ένα μοντέλο παχυσαρκίας που προκαλείται από δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά (HFD) σε αρουραίους.
Μέθοδος και Υλικά
Χρησιμοποιήθηκαν 36 αρσενικοί αρουραίοι, χωρισμένοι τυχαία σε 4 ομάδες που ακολουθούσαν η κάθε μια διαφορετική δίαιτα, όπως:
-
Τυπική δίαιτα (SD)
-
Τυπική δίαιτα με βρομελίνη (SDBro),
-
Δίαιτα υψηλών λιπαρών (HFD)
-
HFD με βρομελίνη (HFDBro)
Η παχυσαρκία προκλήθηκε με δίαιτα υψηλών λιπαρών διάρκειας τριών μηνών. Στη συνέχεια, οι ομάδες με τη βρομελίνη έλαβαν 200 mg/kg βρομελίνης ανά ημέρα από το στόμα για ένα μήνα.
Οι υποθαλαμικοί ιστοί αναλύθηκαν με ELISA για δείκτες όπως NPY, POMC, GLUT2, FGF2 και IGF1R, ώστε να αξιολογηθεί η επίδραση της βρομελίνης στη ρύθμιση της ενεργειακής ισορροπίας.
Αποτελέσματα
Τα επίπεδα νευροπεπτιδίου Υ δεν άλλαξαν σημαντικά, ενώ η προ-οπιομελανοκορτίνη αυξήθηκε με τη δίαιτα υψηλών λιπαρών και επανήλθε σε φυσιολογικά επίπεδα με τη βρομελίνη.
Ο μεταφορέας γλυκόζης 2 μειώθηκε στη δίαιτα υψηλών λιπαρών και αποκαταστάθηκε από τη βρομελίνη.
Τα επίπεδα παράγοντα ανάπτυξης ινοβλαστών 2 παρέμειναν σταθερά, ενώ ο υποδοχέας ινσουλινοειδούς παράγοντα ανάπτυξης 1 αυξήθηκε στη δίαιτα υψηλών λιπαρών αλλά μειώθηκε με τη βρομελίνη.
Συνολικά, η βρομελίνη αντιστάθμισε εν μέρει τις διαταραχές που προκαλεί η δίαιτα υψηλών λιπαρών στις υποθαλαμικές οδούς ρύθμισης της ενέργειας, επηρεάζοντας κυρίως τον μεταφορέα γλυκόζης 2 και την προ-οπιομελανοκορτίνη.
Συμπέρασμα
Συμπερασματικά, παρατηρήθηκε ότι η χορήγηση συμπληρωμάτων βρομελίνης αποκαθιστά εν μέρει τις διαταραχές που προκύπτουν από την δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά και συμβάλλει στην αποκατάσταση της νευροχημικής ισορροπίας.
Επομένως, με περεταίρω έρευνα η βρομελίνη θα μπορούσε να ενσωματωθεί σε λειτουργικά τρόφιμα ή και να χρησιμοποιηθεί ως συμπληρωματική θεραπεία στη διαχείριση της παχυσαρκίας.
