Εισαγωγή
Τα αυτοάνοσα νοσήματα είναι χρόνιες καταστάσεις όπου το ανοσοποιητικό επιτίθεται στον ίδιο τον οργανισμό. Παρότι υπάρχουν θεραπείες για τη διαχείρισή τους, δεν υπάρχει τρόπος πρόληψης. Πρόσφατα, η προσοχή έχει στραφεί σε συμπληρώματα όπως η βιταμίνη D και τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, λόγω των πιθανών αντιφλεγμονωδών και ανοσορυθμιστικών τους ιδιοτήτων.
Σκοπός
Να διερευνηθεί κατά πόσο η μακροχρόνια λήψη βιταμίνης D και/ή ωμέγα-3 λιπαρών οξέων μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης αυτοάνοσων νοσημάτων σε υγιείς ενήλικες.
Μέθοδος
Πρόκειται για τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη δοκιμή (VITAL), στην οποία συμμετείχαν 25.871 ενήλικες. Οι συμμετέχοντες έλαβαν για 5 έτη είτε:
-
βιταμίνη D (2.000 IU/ημέρα),
-
ωμέγα-3 λιπαρά οξέα (1.000 mg/ημέρα),
-
και τα δύο,
-
ή εικονικό φάρμακο.
Καταγράφηκε η συχνότητα νέων περιπτώσεων αυτοάνοσων νοσημάτων, όπως ρευματοειδής αρθρίτιδα, ψωρίαση και νόσος του θυρεοειδούς.
Αποτελέσματα
-
Η βιταμίνη D μείωσε τον κίνδυνο εμφάνισης αυτοάνοσων νοσημάτων:
-κατά 22% συνολικά (HR = 0.78, p = 0.05)
-κατά 39% μετά τα 2 πρώτα έτη (HR = 0.61, p = 0.005)
-
Το όφελος ήταν μεγαλύτερο σε άτομα με χαμηλότερο βάρος σώματος (ΔΜΣ < 25 kg/m2).
-
Τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα δεν έδειξαν στατιστικά σημαντική μείωση (HR = 0.85, p = 0.19), αν και υπήρξε τάση προς όφελος.
-
Η ομάδα που έλαβε και βιταμίνη D και ωμέγα-3 είχε τον χαμηλότερο συνολικό κίνδυνο (HR = 0.69).
Συμπεράσματα
Η συμπλήρωση με βιταμίνη D φαίνεται να μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης αυτοάνοσων νοσημάτων, ιδιαίτερα μετά από παρατεταμένη χρήση και σε άτομα με φυσιολογικό βάρος. Τα ωμέγα-3 ενδέχεται να προσφέρουν επιπλέον όφελος, αλλά χρειάζονται περισσότερα δεδομένα. Τα αποτελέσματα υποστηρίζουν την πιθανή χρήση της βιταμίνης D ως προληπτική στρατηγική έναντι των αυτοάνοσων, ειδικά σε πληθυσμούς υψηλού κινδύνου.
