{youtube}-gmoOrxMDDg{/youtube}
Στο 18ο Πανελλήνιο Συνέδριο Διατροφής & Διαιτολογίας παρουσιάστηκαν τα νεότερα επιστημονικά δεδομένα για τη διατροφική αντιμετώπιση της χρόνιας δυσκοιλιότητας, μέσα από ομιλία της κ. Δημήδη.
Η παρουσίαση ανέδειξε για πρώτη φορά ένα σαφές και δομημένο πλαίσιο διατροφικών παρεμβάσεων, βασισμένο σε συστηματικές ανασκοπήσεις και μετα-αναλύσεις, που μεταφράζονται σε πρακτικές, εφαρμόσιμες συστάσεις.
Όπως αναφέρει η κ. Ζερβού στο βίντεο, ένα από τα βασικά σημεία που τονίστηκαν ήταν ότι οι οδηγίες πλέον δεν περιορίζονται σε γενικές συμβουλές, αλλά περιλαμβάνουν συγκεκριμένη διάρκεια και “δοσολογία”, επιτρέποντας μια πιο στοχευμένη προσέγγιση στη διαχείριση των συμπτωμάτων.
Κύρια σημεία των συστάσεων:
- Φυτικές ίνες και συμπληρώματα
- Το ψύλλιο φαίνεται να ξεχωρίζει ως η πιο αποτελεσματική μορφή φυτικών ινών για τη χρόνια δυσκοιλιότητα, με δεδομένα που δείχνουν βελτίωση τόσο στη συχνότητα όσο και στη σύσταση των κενώσεων. Αντίθετα, άλλοι τύποι φυτικών ινών φαίνεται να έχουν πιο περιορισμένη δράση ή να σχετίζονται συχνότερα με ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως μετεωρισμό και φούσκωμα.
Άλλες διατροφικές παρεμβάσεις
Συζητήθηκαν επίσης παρεμβάσεις όπως το οξείδιο του μαγνησίου, το οποίο μπορεί να αυξήσει τη συχνότητα των κενώσεων και να βελτιώσει τα συνολικά συμπτώματα, καθώς και η καθημερινή κατανάλωση ακτινιδίων, που φαίνεται να συμβάλλει θετικά στην κινητικότητα του εντέρου με καλή ανοχή από τους περισσότερους ασθενείς.
Εξατομίκευση και παρακολούθηση
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ανάγκη εξατομίκευσης των παρεμβάσεων. Δεν αρκεί η απλή αύξηση των φυτικών ινών, αλλά απαιτείται αξιολόγηση της συνολικής διατροφής, των συνοδών συμπτωμάτων, της ανοχής, αλλά και των προτιμήσεων του κάθε ατόμου. Παράλληλα, τονίστηκε η σημασία της σταδιακής αύξησης των ινών και της επαρκούς ενυδάτωσης, ώστε να περιοριστούν οι ανεπιθύμητες ενέργειες.
Όπως επισημάνθηκε, πολλές από τις διατροφικές οδηγίες που εφαρμόζονταν παραδοσιακά στη χρόνια δυσκοιλιότητα δεν διέθεταν ισχυρή επιστημονική τεκμηρίωση. Τα νεότερα δεδομένα προσφέρουν πλέον ένα πιο σαφές πλαίσιο, επιτρέποντας στους επαγγελματίες υγείας να προσαρμόσουν τη διαιτολογική πρακτική τους με μεγαλύτερη ακρίβεια και ασφάλεια.
