Περιέχει λίπος και θερμίδες, για αυτό και η κατανάλωσή της θα πρέπει να γίνεται με μέτρο (30 γρ. δύο έως τρεις φορές την εβδομάδα). Είναι όμως και πηγή καλίου, μαγνησίου, ασβεστίου, νατρίου, χαλκού και βιταμινών και έτσι συμβάλλει στην πρόληψη της υπέρτασης και στη μείωση της αρτηριακής πίεσης. Αποτελεί επίσης πλούσια πηγή πολυφαινολών, που ελαττώνουν τον κίνδυνο καρδιοπάθειας. Έχει θετικές επιπτώσεις στο συναισθηματικό στρες, βελτιώνει τη διάθεση μέσω της σεροτονίνης και διεγείρει το κεντρικό νευρικό σύστημα, μέσω της θεοβρωμίνης που περιέχει.

Περιέχει αρκετά σάκχαρα (από φρουκτόζη και γλυκόζη) και γι’ αυτό δεν συνιστά «διαιτητική» εναλλακτική επιλογή για την αποφυγή της ζάχαρης. Περιέχει αμινοξέα, μέταλλα, ιχνοστοιχεία βιταμίνες και αντιοξειδωτικές ουσίες, καθώς και φαινολικά οξέα και φλαβονοειδή. Το μέλι, πέρα από την κάλυψη της ανάγκης για τη γλυκιά γεύση, συμβάλλει στην επούλωση των πληγών και την αναγέννηση των ιστών, έχει αντιμικροβιακή και αντιφλεγμονώδη δράση, ενώ παρουσιάζει και αντιοξειδωτικές ιδιότητες, προστατεύοντας τον οργανισμό μας από το οξειδωτικό στρες και την παραγωγή των επιζήμιων ελευθέρων ριζών. Του έχουν αποδοθεί ακόμα και αντικαρκινικές ιδιότητες και συμβολή στον περιορισμό εξάπλωσης των μεταστατικών καρκινικών κυττάρων.

Οι περισσότεροι ξηροί καρποί μπορεί να είναι υψηλοί σε λιπαρά και θερμίδες και να συμβάλλουν στην αύξηση του σωματικού βάρους, έχουν όμως και υψηλή περιεκτικότητα σε μονοακόρεστα λιπαρά, τα οποία μειώνουν την LDL «κακή» χοληστερόλη, αφήνοντας ανεπηρέστα τα επίπεδα της HDL «καλής» χοληστερόλης. Έτσι, μια μικρή ποσότητα 4-5 καρυδιών την ημέρα, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων, αλλά και τα επίπεδα της χοληστερόλης. Ταυτόχρονα, είναι πλούσια πηγή θρεπτικών συστατικών, πρωτεϊνών και φυτικών ινών, που μπορεί να συμβάλλουν στη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα, αλλά και μικροθρεπτικών συστατικών π.χ. ασβεστίου από τα αμύγδαλα.

Τρόφιμο με υψηλό θερμιδικό φορτίο, ώστε να το θεωρούμε «αμαρτία», αλλά και τεράστια διατροφική αξία, ώστε να το αποκαλούμε «θησαυρό». Καλής ποιότητας λιπαρά (μονοακόρεστα, πολυακόρεστα λιπαρά οξέα ω-6 και ω-3, πρωτεΐνες υψηλής βιολογικής αξίας και πολλές βιταμίνες του συμπλέγματος Β (Β1, Β2, νιασίνη), αλλά και Ε (προστασία ενάντια στις ελέυθερες ρίζες), αποτελούν τα υπέρ του τροφίμου. Είναι καλή πηγή φυτικών ινών, που βοηθούν στην ομαλή λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος, αλλά και στην καλή ρύθμιση της χοληστερόλης. Προσφέρει ασβέστιο, υψηλά επίπεδα φυτικού σιδήρου, ψευδάργυρο και φώσφορο, κάλιο και μαγνήσιο, αλλά και σελήνιο. Η παρουσία φυτοστερολών και λιγνανών στη σύστασή του προσδίδουν αντιοξειδωτική δράση. Τέλος, έχει αντικαρκινική δράση και ευεργετική δράση σε χρόνιες παθήσεις (νόσος Alzheimer, Parkinson).

Το «κόκκινο» κρέας είναι ασφαλώς από τα πρώτα τρόφιμα που περιορίζουν οι συστάσεις από ειδικούς για την προστασία τηςυγείας μας. Εντούτοις, αν καταναλωθεί με μέτρο και γίνει σωστή επιλογή του, ώστε να περιέχει λίγο λίπος και μαγειρευτεί σωστά, είναι σίγουρα μια καλή διατροφική επιλογή. Αποτελούν πηγή πρωτεϊνών υψηλής διατροφικής αξίας, αλλά κυρίως αιμικού σιδήρου, που απορροφάται καλύτερα και αποτελεσματικότερα από τον οργανισμό μας. Επίσης, το λίπος που περιέχουν κάποια «καλά» κομμάτια όπως φιλέτο, κόντρα φιλέτο ή άλλα έξτρα-άπαχα κομμάτια– μπορούν να «συναγωνιστούν» το μπούτι του κοτόπουλου. Περιορίστε το μέγεθος της μερίδας στο μέγεθος της παλάμης σας και καταναλώστε το 1-2 φορές την εβδομάδα.

Αν και αναφερόμαστε σε «λιπαρά» ψάρια και έχουμε συνηθίσει να συστήνουμε την αποφυγή των λιπαρών ζωικής προέλευσης, εδώ τα οφέλη είναι σαφώς περισσότερα από τις επιβλαβείς συνέπειες. Αν εξαιρέσουμε λοιπόν το θέμα των παραπάνω θερμίδων που απαιτούν προσοχή, τα ψάρια αυτής της κατηγορίας είναι χαμηλά σε κορεσμένα λιπαρά και ιδιαίτερα πλούσια στα ευεργετικά ωμέγα-3 λιπαρά οξέα. Γνωρίζουμε ότι τα ωμέγα-3 λιπαρά συμβάλουν στη μείωση των τριγλυκεριδίων, στη μείωση της χοληστερόλης, στη μειωμένη εμφάνιση της αθηρωματικής πλάκας στις αρτηρίες. Επίσης, έχουν σαφείς αντιφλεγμονώδεις δράσεις, θετική δράση σε νόσους όπως Πάρκινσον και Αλτζχάϊμερ, αλλά ακόμα και αντικαταθλιπτική δράση. Για αυτό και η ισχύουσα σύσταση προτείνει την κατανάλωσή τους δύο έως τρεις φορές την εβδομάδα.

Από τα πιο παρεξηγημένα είδη κρέατος στη διατροφική μας αλυσίδα. Αν και οι περισσότεροι το θεωρούμε επικίνδυνο και επιβαρυντικό για την υγεία μας, ανάλογα με το τμήμα του ζώου που θα καταναλώσουμε δεν περιέχει περισσότερο από 3-5% λίπος (π.χ. το ψαρονέφρι). Επιπλέον, επειδή το λίπος του βρίσκεται κυρίως περιφερειακά, μπορεί εύκολα να απομακρυνθεί και να αφήσει ένα μάλλον «λευκό» κρέας, που είναι πλούσιο σε καλής ποιότητας πρωτεΐνες, βιταμίνες του συμπλέγματος Β και λιπαρά. Άρα, ενώ λιπαρά κομμάτια του συνιστούν σίγουρα διατροφικό αμάρτημα, στο χοιρινό υπάρχει και ένας «κρυμμένος» θησαυρός.

Συνηθίζουμε να κατατάσουμε τα ζυμαρικά στα τρόφιμα εκείνα που επειδή παχαίνουν, πρέπει να αποφεύγουμε. Η σύγχρονη έρευνα δεν έδειξε όμως κάτι τέτοιο, αφού έχει βρεθεί ότι αυτά αποτελούν μια πολύ καλή πηγή ενέργειας και υδατανθράκων. Επιλέγοντας ζυμαρικά ολικής άλεσης και προσθέτοντας μια όχι ιδιαίτερα λιπαρή σάλτσα, έχετε αμέσως μια πολύ υγιεινή και δυναμωτική επιλογή. Επίσης, ο χαμηλός γλυκαιμικός δείκτης τους, αν δεν είναι παραβρασμένα, τα κάνει μια καλή επιλογή ακόμη και για άτομα με διαβήτη ή πρόβλημα βάρους.

Για δεκαετίες, το αβγό ήταν το «διατροφικό αμάρτημα» για όσους είχαν πρόβλημα με την καρδιά τους ή τα λιπίδια τους ή δεν ήθελαν παρουσιάσουν. Σύγχρονες μελέτες όμως, και το απενοχοποίησαν και το κατέστησαν μια πολύ καλή και υγιεινή επιλογή, για μικρούς και μεγάλους. Έχει υψηλή θρεπτική πυκνότητα, προσφέροντας εύκολα κορεσμό, με μόλις 75-80 θερμίδες. Δίνει επίσης την υψηλότερης βιολογικής αξίας πρωτεΐνη, μαζί με βιταμίνες όπως η Α, η B6 και η B12, ο φώσφορος και ο ψευδάργυρος. Αποτελεί άριστη πηγή χολίνης, που είναι σημαντική για την υγεία, αλλά και λουτεΐνης και ζεαξανθίνης, που επίσης παρέχουν οφέλη στον οργανισμό.

Επίσης, λόγω της πολύ χαμηλής περιεκτικότητάς του σε κορεσμένα λιπαρά, η χοληστερόλη που περιέχει δεν είναι τόσο επιβαρυντική για τα λιπίδα μας, όσο πιστεύαμε.

Είναι ένα φρούτο-αμαρτία, λόγω των υψηλών σακχάρων που περιέχει, τα οποία το καθιστούν και απαγορευτικό για άτομα με διαταραχή ζαχάρου ή διαβήτη. Παρ’ όλα αυτά, το σύκο είναι πλούσια πηγή συστατικών όπως φυτικές ίνες, κάλιο, ασβέστιο, μαγνήσιο και σίδηρο. Οι φυτικές ίνες τους κάνουν το φρούτο αυτό, φρέσκο ή αποξηραμένο μια καλή επιλογή για την καλή λειτουργία του εντέρου. Την ίδια στιγμή βέβαια, τα χαρακτηριστικά σποράκια του, αν και κινητοποιούν το έντερο, μπορεί να οδηγήσουν σε έξαρση ειδικών καταστάσεων, όπως η κολίτιδα ή η εκκολπωματίτιδα. Τα αποξηραμένα σύκα αποτελούν μια πρακτική λύση για ενδιάμεσο σνακ, αφού μεταφέρονται εύκολα και προσφέρουν εύκολα γλυκόζη και ενέργεια.